Nowaczewski-Noga w Koronowie

Istnieje rodzaj melancholii, którą Arabowie nazywają kutabuk,
od imienia zwierzęcia, skaczącego na wszystkie strony po powierzchni wody.;
ludzie, których ona dotknęła, błądzą i chodzą bez wytchnienia –
czytamy w Encyklopedii Diderota i A’Alemberta.
W żadnych innych tekstach melancholicznych nie spotkałem się
z tą arabską nazwą ani z takim zwierzęciem.
Natomiast motyw nieustannego włóczenia się, nieprzerwanego marszu
powraca w nich często.
(
Marek Bieńczyk, Melancholia. O tych, co nigdy nie odnajdą straty.)

Nowy poemat Artura Nowaczewskiego łączy dwie pasje autora- wędrówki
piesze i poezję. To rodzaj medytacji w marszu – bohater Nowaczewskiego
wspomina wszystkie swoje wyprawy. Powstaje utwór, który łączy w sobie
spacery do niedalekich od Trójmiasta lasów oliwskich i marsze przez
bezdroża Europy. Podróż staje się wędrówką w głąb samego siebie.
Pierwsze spontaniczne wykonanie poematu miało miejsce w hotelu Joseph
Conrad w Piszu na Mazurach w kwietniu 2010 roku. To wówczas do
melorecytacji  Artura Nowaczewskiego po raz piewszy dołączyły niezwykłe
dźwięki sitara Jakuba Nogi. Kutabuk to poemat, w którym muzyka jest nie
tylko akompaniamentem do słów, ale nadaje im tempo i rytm. Raz to Jakub
Noga podąża za tekstem Nowaczewskiego, innym razem to poeta dostosowuje
się do sitara swojego kolegi.

Jakub Noga (ur. 1978 r.), muzyk, poeta, prozaik. Współzałożyciel projektu „Mockba3″, gdyńskiej grupy poetyckiej „AERONAUCI”,
łączącej awangardowe brzmienia z poezją. Współpracował z Przemkiem
Dyakowskim, Jackiem Stromskim, DJ Romero, DJ Nasteem (Bernard Grey),
gościł w „Chlupocie Mózgu”, współtworzył projekt „Funkorganick”. Z Michałem Gosem (perkusja) Radovanem Jacuniakiem (bas) oraz Przemkiem Dyakowskim (sax) tworzy zespół muzyki improwizowanej „Śladami Gagarina”. Gra na hinduskim instrumencie strunowym sitar. Mieszka w Gdyni.

Artur Nowaczewski (ur. 1978 r.), poeta, krytyk literacki, pracownik naukowy Uniwersytetu Gdańskiego. Od kilku lat współpracuje z sopockim „Toposem”, stały współpracownik Magazynu Apokaliptycznego „44″. Wydał tomiki wierszy Commodore 64 (2005) i Elegia dla Iana Curtisa (2010), książkę historycznoliteracką Trzy miasta, trzy pokolenia (2006), pod koniec roku ukaże się jego nowa książka pt. Szlifibruki i flaneurzy. Autor podróżniczego bloga
http://nowaczewski.blog.pl
. Jego wiersze tłumaczono na język czeski i niemiecki. Mieszka w Gdyni.